Dostluk Ağacı Diken Çocukların Hikayesi

Hikayenin Açıklaması: Bu masal, dostluğun sevgi, güven, yardımlaşma ve emekle güçlendiğini anlatmaktadır.

Bir zamanlar yemyeşil tepelerin yanında küçük ve neşeli bir kasaba varmış. Bu kasabada Elif, Deniz, Arda ve Mina adında dört yakın arkadaş yaşarmış. Her gün birlikte oyun oynar, kitap okur ve okuldan sonra bahçede vakit geçirirlermiş.

Bir gün öğretmenleri çocuklara, okul bahçesinin boş bir köşesine fidan dikmek istediklerini söylemiş. Çocuklar bu fikri çok sevmişler. Elif, “Bu ağacı birlikte dikelim ve ona Dostluk Ağacı adını verelim,” demiş. Arkadaşları da hemen kabul etmişler. Önce uygun bir yer seçmişler. Sonra toprağı dikkatlice kazmış, küçük fidanı yerleştirmiş ve köklerinin üzerini toprakla kapatmışlar. Fidanı suladıktan sonra yanına küçük bir tabela dikmişler. Tabelaya “Dostluk Ağacı” yazmışlar. Öğretmenleri onlara, “Bir ağaç nasıl suya, güneşe ve bakıma ihtiyaç duyarsa dostluk da ilgiye, güvene ve güzel davranışlara ihtiyaç duyar,” demiş. Çocuklar bu sözleri çok anlamlı bulmuşlar ve ağaca birlikte bakmaya söz vermişler. Ertesi gün çocuklar ağacın yanına geldiklerinde toprağın biraz kuruduğunu fark etmişler. Deniz hemen sulama kabını almak istemiş. Arda da ağacı kendisinin sulaması gerektiğini söylemiş. İkisi birden aynı anda sulama kabına uzanınca küçük bir tartışma çıkmış. Mina, “Hepimiz bu ağacı birlikte dikmiştik. O hâlde bakımını da sırayla yapabiliriz,” demiş. Çocuklar biraz düşünmüş ve görev paylaşımı yapmaya karar vermişler. Pazartesi günü Elif sulayacak, salı günü Deniz toprağı kontrol edecek, çarşamba günü Arda çevresini temizleyecek, perşembe günü Mina ağacın gelişimini gözlemleyecekmiş. Hafta sonlarında ise hep birlikte bakım yapacaklarmış. Böylece hem tartışmaları sona ermiş hem de herkesin bir sorumluluğu olmuş. Günler geçtikçe fidanın üzerinde küçük yeşil yapraklar çıkmış. Çocuklar her yeni yaprak gördüklerinde çok sevinmişler. Bir gün Mina’nın canı sıkkınmış. Arkadaşları onunla konuşup yanında durmuşlar. Başka bir gün Arda bir oyun sırasında hata yapmış ve üzülmüş. Elif ile Deniz onu teselli etmişler. Çocuklar, dostluğun yalnızca birlikte eğlenmek değil, zor zamanlarda birbirine destek olmak olduğunu da öğrenmişler. Aylar sonra küçük fidan büyümüş ve dalları genişlemeye başlamış. Çocuklar ağacın altında oturup kitap okumaya, oyun oynamaya ve birbirlerine hikayeler anlatmaya başlamışlar. Çocuklar ağaca baktıklarında onun ilk günkü küçücük fidan olmadığını fark etmişler. Tıpkı ağaç gibi arkadaşlıkları da zamanla güçlenmiş. Elif, “Dostluğun da sulamak gibi ilgi istediğini öğrendim,” demiş. Deniz, “Birbirimizi dinlediğimizde sorunlarımızı daha kolay çözebiliyormuşuz,” diye eklemiş. Arda ve Mina da birbirlerine gülümsemişler.

O günden sonra Dostluk Ağacı, kasabadaki bütün çocukların buluşma noktası olmuş. Çocuklar ağacın altında birbirlerine yardım etmeyi, paylaşmayı, özür dilemeyi, teşekkür etmeyi ve farklı düşüncelere saygı göstermeyi öğrenmişler. Bu hikayede burada bitmiş.

Daha fazla Hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.