İyilik Yapan Ağaç Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, iyilik yapmanın önemini ve yapılan iyiliklerin bir gün mutlaka geri döneceğini anlatır. Paylaşmak, yardım etmek ve başkalarını düşünmek hem bireyi hem de toplumu güçlendirir.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yemyeşil bir ormanın ortasında, kocaman ve görkemli bir ağaç yaşarmış. Bu ağacın adı Meşe’ymiş. Meşe ağacı diğer ağaçlardan biraz farklıymış; çünkü o sadece büyümekle yetinmez, etrafındaki herkese iyilik yapmayı çok severmiş. Ormanda yaşayan hayvanlar Meşe’yi çok severmiş. Küçük sincaplar onun dallarında oynar, kuşlar yuva yapar, tavşanlar gölgesinde dinlenirmiş. Meşe, herkese yer açar, kimseyi geri çevirmezmiş.

Bir gün ormana susuz kalmış bir geyik gelmiş. Yaz çok sıcak geçmiş, su kaynakları kurumuş. Geyik halsizce Meşe’nin yanına gelmiş ve “Artık yürüyemiyorum,” demiş. Meşe bunu duyunca çok üzülmüş. Kökleriyle toprağın derinliklerine ulaşıp biraz su çekmiş ve yapraklarından damlalar halinde aşağı bırakmış. Geyik bu suyu içerek yeniden güç kazanmış. Geyik Meşe’ye dönüp “Teşekkür ederim,” demiş. Meşe sadece gülümseyerek “İyilik paylaştıkça büyür.” Demiş. Bir başka gün, ormanda şiddetli bir fırtına çıkmış. Rüzgar o kadar kuvvetliymiş ki küçük bir serçe yuvasından düşmek üzereymiş. Meşe, güçlü dallarını biraz daha eğerek serçenin yuvasını korumuş. Fırtına dinince serçe minnetle ötüp durmuş. Fakat ormandaki bazı ağaçlar Meşe’ye şaşkınlıkla bakıyormuş. “Neden sürekli başkalarına yardım ediyorsun? Bu seni yormuyor mu?” diye sorular sormuşlar. Meşe sakince “Belki biraz yoruluyorum ama çok mutlu oluyorum. Mutluluk da en güzel güçtür.” Demiş. Günler geçmiş, mevsimler değişmiş. Bir kış günü oduncular ormana gelmiş. Küçük ve zayıf ağaçları kesmeye başlamışlar. Bunu gören hayvanlar çok korkmuş. Meşe hemen ne yapacağını düşünmeye başlamış. O sırada daha önce yardım ettiği hayvanlar bir araya gelmiş. Sincaplar, kuşlar, geyikler… Hepsi birlikte Meşe’nin etrafında toplanmış. Hayvanlar oduncuların dikkatini başka yöne çekmiş. Kuşlar yüksek sesle uçuşmuş, geyikler uzaklara koşmuş. Oduncular onları takip edince Meşe ve diğer ağaçlar kurtulmuş.

O gün Meşe önemli bir şey anlamış: Yaptığı iyilikler aslında geri dönmüş ve artık yalnız değilmiş. Ormandaki herkes birbirine yardım etmeyi öğrenmiş. Ve o günden sonra ormanda sadece ağaçlar değil, iyilik de büyümüş. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.