Ormandaki Paylaşım Pikniği Masalı

Masalın Açıklaması: Bu masal, ormanda düzenlenen bir piknik sırasında yiyeceklerini ve eşyalarını arkadaşlarıyla paylaşmayı öğrenen minik hayvanların yaşadığı güzel bir olayı anlatmaktadır.

Bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde birbirinden sevimli hayvanların yaşadığı güzel bir orman varmış. Ormanda yaşayan Pofuduk Tavşan, Çıtırtı Sincap, Minik Kirpi ve Maviş Kuş, baharın gelişiyle birlikte büyük bir piknik yapmaya karar vermişler. Her biri evinden bir yiyecek getirmiş. Tavşan havuçlu börekler, Sincap fındık ve meşe palamutları, Kirpi elmalı kurabiyeler, Maviş ise taze meyveler hazırlamış.

Piknik örtüsünü büyük bir çınar ağacının altına sermişler. Ancak herkes kendi getirdiği yiyeceği yalnızca kendisi için ayırmaya başlamış. Sincap fındıklarını dikkatlice saklamış, Tavşan böreklerini kimseye vermemiş. Bir süre sonra Maviş Kuş, getirdiği meyvelerin hepsini bitirmiş ve biraz üzülmüş. O sırada ormanın yaşlı baykuşu yanlarına gelmiş. Hayvanlara, “Birlikte yenilen küçük bir kurabiye, tek başına yenilen kocaman bir ziyafetten daha güzel olabilir,” demiş. Hayvanlar bu söz üzerine düşünmeye başlamış. Paylaşmanın yalnızca yiyecek vermek olmadığını, arkadaşlarının mutluluğunu düşünmek anlamına geldiğini fark etmişler. Hayvanlar hemen pikniklerini yeniden düzenlemişler. Sincap fındıklarını ortaya koymuş, Tavşan böreklerini arkadaşlarına dağıtmış, Kirpi kurabiyelerini ikram etmiş, Maviş de kalan meyveleri küçük parçalara bölerek herkese vermiş. Herkes birbirinin getirdiği yiyecekleri tatmış ve farklı lezzetleri keşfetmiş. Üstelik yiyecekler paylaşılınca sohbetleri de çoğalmış. Birlikte oyunlar oynamış, şarkılar söylemiş ve kahkahalarla gülmüşler. Bir ara Kirpi’nin su şişesi devrilmiş. Tavşan hemen kendi suyunu onunla paylaşmış. Sincap da yere düşen kurabiyeleri toplamasına yardım etmiş. Böylece paylaşmanın yalnızca yiyeceklerle sınırlı olmadığını anlamışlar. Zamanlarını, eşyalarını, yardımlarını ve güzel sözlerini de birbirleriyle paylaşabileceklerini öğrenmişler. O gün ormandaki piknik, herkesin yüzünde kocaman bir gülümsemeyle devam etmiş. Güneş yavaşça ağaçların arkasına doğru inerken hayvanlar piknik örtüsünü birlikte toplamışlar. Herkes getirdiği eşyalara yardım etmiş ve çöplerini uygun yerlere atmış. Pofuduk Tavşan, “Bugün en güzel şeyin yediğimiz yiyecekler değil, onları arkadaşlarımızla paylaşmamız olduğunu anladım,” demiş. Sincap da başını sallayarak, “Bir şeyi paylaştığımızda onun değeri azalmıyormuş, tam tersine mutluluğumuz çoğalıyormuş,” diye eklemiş.

O günden sonra ormandaki hayvanlar her piknikte yiyeceklerini ve eşyalarını paylaşmaya özen göstermişler. Çünkü paylaşmanın arkadaşlığı güçlendirdiğini, yardımlaşmayı artırdığını ve insanın kendisini daha mutlu hissetmesini sağladığını öğrenmişler. Böylece ormanın en güzel piknik geleneği başlamış: Herkes yanında getirdiği güzel bir şeyi paylaşır, birlikte eğlenir ve günü dostlukla tamamlarmış. Masal da burada bitmiş.

Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.