Karanlıkta Parlayan Şehir Hikayesi

Hikayenin Özeti: Bu hikaye, çocuklara ve gençlere zor zamanlarda umudu korumanın ve birlikte hareket etmenin gücünü anlatır.

Bir zamanlar, yüksek dağların arasında kurulmuş, arnavut kaldırımları olan küçük bir şehir varmış. Bu şehrin adı Işıkdere’ymiş. Eskiden geceleri her pencereden ışık sızar, sokak lambaları yıldızlarla yarışırmış. İnsanlar kapı önlerinde sohbet eder, çocuklar akşam serinliğinde saklambaç oynarmış.

Bir gün ansızın büyük bir fırtına kopmuş. Rüzgar uğuldamış, gökyüzü kapkara olmuş. Fırtına dindiğinde şehirdeki bütün lambalar sönmüş. Elektrikler kesilmiş, sokaklar karanlığa gömülmüş. O günden sonra Işıkdere geceleri sessizleşmiş. İnsanlar evlerinden çıkmaz olmuş. Çocuklar korkmuş. Karanlık büyüdükçe umutlar da küçülür gibi olmuş. Bu şehirde Nil adında meraklı bir kız yaşarmış. Nil yıldızları izlemeyi çok severmiş. Fırtınadan sonraki ilk gece penceresinden dışarı bakmış. Sokak kapkaranlıkmış. Ama gökyüzü hala yıldızlarla doluymuş. Nil karanlığa bakmış ‘Gökyüzü parlıyor, demek ki ışık tamamen kaybolmadı.’ diye düşünmüş. Ertesi gün küçük bir kavanoz bulmuş, içine mum koymuş. Akşam olunca mumu yakmış ve kapının önüne bırakmış. Minik bir ışıkmış ama karanlığın içinde parlıyormuş. Komşusu yaşlı Hasan Dede bunu görmüş. O da eski bir fener çıkarmış sandığından. Bir başka evde bir anne mum yakmış. Derken bir ev, iki ev, üç ev derken sokakta küçük küçük ışıklar belirmiş. Çocuklar ellerine kavanoz lambalar almışlar. Birbirlerine yaklaşmışlar. “Birlikte yürürsek daha az korkarız,” demiş biri. O gece insanlar evlerinden çıkmış, sokakta toplanmışlar. Herkes elindeki ışığı paylaşmış. Karanlık hala varmış ama artık eskisi kadar korkutucu değilmiş. Günler geçmiş. Şehrin gençleri bir araya gelmiş. “Elektrikler gelene kadar beklemek yerine bir şey yapmalıyız,” demişler. Kimi eski lambaları tamir etmiş, kimi güneş panelleri kurmayı öğrenmiş, kimi sokaklara yansıtıcı boyalar sürmüş. Birlikte çalışmışlar. Yorulmuşlar ama vazgeçmemişler. Bir gece, Nil yine pencereden bakmış. Şehir artık eskisi gibi değilmiş belki ama başka türlü parlıyormuş. Pencerelerde mum ışıkları, sokaklarda fenerler, çatılarda yıldız gibi küçük lambalar varmış. Nil anlamış ki şehir karanlıkta değilmiş, insanlar birbirinden uzak durduğunda tüm şehir kararıyormuş.

Sonunda elektrikler geri gelmiş. Sokak lambaları yeniden yanmış. Ama Işıkdere halkı bir şeyi unutmaz olmuş: En güçlü ışık, dayanışmaymış. O günden sonra şehirde her yıl “Işık Gecesi” kutlanır olmuş. O gece herkes lambaları kapatır, mumlar ve fenerlerle sokaklarda toplanırmış. Çünkü öğrenmişler ki umut paylaşıldıkça büyürmüş. Ve Işıkdere karanlıkta bile parlayan bir şehir olmuş. Bu hikaye de burada bitmiş.

Daha fazla Hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.